Poëzie - 5 - De vragen aan de muur van gisteren

 

De vragen aan de muur van gisteren

 

 

 

De vragen aan de muur van gisteren,

zijn de antwoorden van de deur naar morgen.

 

Ook al vergeet je het verlangen naar verlichting,

toch blijven de dromen wiegen, als breekbare papavers.

 

 

Kijk niet achterom naar blinde wolken,

feilloos en onwetend regenbogen trotserend,

 

verlies je in herinnering aan een weerspiegeling,

toen pic-nic tot nektar werd gekroond.

 

 

Infernaal vuur, door gewijde lippen ontstoken,

dronken van het geheime lied.

 

Verdwaalde libellen vluchten voor de koorts,

en het zuchten van brandende zielen in rode wijn.

 

 

De stortbui van heden,

proeft niet als de regen van die ene dag.

 

Net bloemen die opdrogen tot verstild verdriet,

dat terugkeert naar je hart.

 

 

Mark Robson - Juni 2002